Portfolio en Blog van Maurice van Opdorp

Avatar in 3d

We zijn het jaar nog maar net begonnen en een van mijn”goede voornemens” is al in gang gezet. Mijn goede voornemen voor 2010 is om weer eens wat meer naar de bioscoop gaan. Nadat avatar zo’n 3 weken geleden in première is gegaan zaten wij afgelopen zaterdag met het 3d-brilletje op naar de epos van James Cameron te kijken. En ik moet zeggen een hele goede actie film! Natuurlijk is er bijna geen enkele film die niet bezwijkt onder zo’n enorme hype. Maar ik moet zeggen, hoewel de verwachtingen hoog lagen, voldeed het ruim 2,5 uur durende verhaal daar ook wel aan.  Veel actie scènes, een aardig en origineel verhaal, en gewoon achterover zitten en kijken. Je niet storen aan sommige platte personages. Gewoon al het moois aanschouwen wat er zoal op pandora (de planeet waar het verhaal zich afspeelt) rond loopt.

Misschien zoek ik te diep maar behalve het spektakel zijn er misschien ook nog wat diepere lagen in de film. Een van die diepere lagen waar ik toevallig aan moest denken tijden het kijken van Avatar was dat iemand die niet meer kan lopen in het ene lichaam, opeens zoveel vrijheid heeft in een ander lichaam ( en een andere wereld).  Onlangs was op de publieke omroep een documentaire over mensen die zich helemaal in World of Warcraft hadden gestort. Een jongen met een lichamelijk beperking in de echte wereld, trok zich helemaal op aan het feit dat die in de wereld van World of Warcraft een van de beste spelers was en daar kon rennen, vliegen, vechten als nooit tevoren. Het kunnen switchen van het ene lichaam naar het andere moet toch haast een vervolg krijgen in andere films in de komende jaren. Dan is het dan nog de vraag gaan we de emotionele kant op, of gaan we de actie/aventuur kant op…

Achteraf gezien bedenk je je  dat sommige elementen uit de film wel bekend voorkomen. Inburgering bij een inheemse stam (Dances with wolves), een inheemse stam zoals in de film (Apocalypto) en het kunnen in-pluggen op een ander lichaam (Matrix-trilogie).  Maar dat is ook niet verwonderlijk aangezien James Cameron al 15 jaar met dit verhaal rond liep. Hoe frustrerend moet dat geweest zijn, dat in de Matrix-trilogie de broertjes Wachowski het in en uitpluggen van het ene naar het andere lichaam onuitputtelijk is herhaald.  Ondanks deze herkenbare elementen blijft het verhaal van avatar door de 3d ervaring eromheen en een erg goed uitgewerkte omgeving en een aardig verhaal goed overeind en moeten we mogelijk weer zo’n 10 jaar wachten op een ander spektakel…